Cultuur

Zomeren op La Palma

We genieten volop van een milde zomer op La Palma. Het echte hoogseizoen begint hier pas halverwege oktober en loopt door tot ongeveer half mei. In de zomer zijn er opvallend weinig bezoekers. Vooral Spanjaarden weten dat het eiland juist dan op zijn best kan zijn: zacht, groen en aangenaam warm. Temperaturen boven de 28 graden zijn eerder uitzondering dan regel. Na een drukke winter is er ook voor ons volop tijd om weer van het eiland te genieten. En La Palma deelt in de zomer regelmatig kleine cadeautjes uit. De verschillende gemeentes organiseren allerlei gratis activiteiten voor inwoners en

Zomeren op La Palma Lees meer...

Onverwacht bezoek van de paus aan La Palma

Spanje is in de ban van paus León XIV. Op vrijdag bezoekt hij ons buureiland Tenerife. Komt hij als verrassingsbezoek ook naar La Palma om zijn voorouders te eren? Volgens genealogisch onderzoek heeft paus León XIV mogelijk voorouders op het eiland. Dat roept op La Palma de droom op van een onverwacht bezoek aan zijn “familie-eiland”. En als hij dan toch op de thee gaat bij verre familieverwanten, zou hij misschien ook de eerste steen kunnen leggen op de plek waar het kerkje van Todoque onder de lava verdween. Lees het gehele nieuwsartikel: brengt-de-paus-een-bezoek-aan-zijn-voorouders-op-la-palma

Onverwacht bezoek van de paus aan La Palma Lees meer...

Beroemde traditie van La Palma zorgt voor rel

In souvenirwinkels op La Palma zijn ze overal te vinden: gipsen beeldjes – vaak made in China – van parmantige mannetjes met op hun hoofd de steek van Napoleon. Voor veel toeristen zijn het slechts curiosa. De meeste bezoekers hebben geen idee wat deze figuurtjes voorstellen. Voor de inwoners van La Palma ligt dat anders. Zij zijn opgegroeid met de traditie waar deze figuren naar verwijzen. Slechts één keer in de vijf jaar verschijnen de beroemde Napoleontische dwergen in de straten van Santa Cruz de La Palma. Dan dansen zij de Danza de los Enanos, het absolute hoogtepunt van de

Beroemde traditie van La Palma zorgt voor rel Lees meer...

Het droevigste lied dat nooit had mogen bestaan

In de plaatselijke krant van La Palma las ik deze ochtend een bericht dat me ontroerde. In de aanloop naar het carnaval worden zelfgemaakte liederen gezongen door groepen vrienden, vriendinnen en buurtverenigingen. Gekleed als murgas — clowneske carnavalsgroepen — brengen zij grappige, maar bijna altijd kritische en bijtende teksten. Wat op het podium een carnavaleske overdrijving lijkt, heeft vrijwel altijd een diepere betekenis. Ik vind het op zich al ontroerend om te zien hoe bewoners van totaal verschillende pluimage — van bananenboer tot bankdirecteur en onderwijzeres — samen, met één stem, hun lied brengen. Maar wat me deze ochtend echt

Het droevigste lied dat nooit had mogen bestaan Lees meer...

Van de hut achter in de tuin naar Tablado

Een aantal jaren geleden gaven we onszelf een cadeau. Marjan koos voor een Pastor Garafiano, een harige en trouwe viervoeter. En ik bouwde achter in de tuin, samen met onze zoon, een houten hut. Het is het allermooiste cadeau dat ik mezelf ooit heb gegeven. In het afgelopen jaar hebben meer dan tien creaties de hut via de te grote deur verlaten. Ze zijn te zien in het dorpje El Tablado. Lees meer en bekijk de video van de expositie in El Tablado. El Tablado expositie Siepko

Van de hut achter in de tuin naar Tablado Lees meer...

De dans van de dwergen

We zitten midden in la Semana Grande, de grote feestweek ter ere van de processie van de beschermheilige van La Palma. Een van de absolute hoogtepunten is de dans van de dwergen. Iedereen heeft het erover – het wordt gezien als een van de meest bijzondere momenten die je als Palmero kunt meemaken. Slechts eens in de vijf jaar treden de dwergen op. Dit keer moesten de inwoners zelfs tien jaar wachten. Door corona – wie herinnert zich dat niet – kon de editie van 2020 niet doorgaan. Opa’s en oma’s, moeders en vaders die als kind de dans al

De dans van de dwergen Lees meer...

La Palma: Tussen Bali en Cuba

In een van de glossy reisbladen las ik: La Palma is het Bali van Europa. Een bijzondere vergelijking, vond ik zelf — enigszins vergezocht. We hebben hier geen rijstvelden, geen overvolle wegen met scooters, geen boeddhisme, en in plaats van tempels staat in elk dorp minstens één kerk. Een vergelijking die onder de eilandbewoners vaker wordt gemaakt, vooral wanneer de stroom weer eens uitvalt, is: We zijn hier het Cuba van de Canarische Eilanden. Ook vorige week zat het hele eiland weer twee uur zonder elektriciteit. De minister-president van de eilandraad zei daarover, zichtbaar geïrriteerd: “We leven hier op La

La Palma: Tussen Bali en Cuba Lees meer...

Bioscoop Tazacorte gevaar voor voetgangers

Wat nu de oudjes op La Palma zijn, was een jaar of vijftig geleden nog de jeugd van de toekomst. In het weekend werd het leven gevierd: er werd gedanst, gesjanst, gekust en men ging naar de film. Vraag je de oudjes van Los Llanos en El Paso naar die tijd, dan zullen ze antwoorden: “We gingen op zaterdagavond stappen in Tazacorte.” Het dorp, recht boven de haven, was het kloppende hart. Ooit was Cine Rodrigo het culturele toevluchtsoord van Tazacorte, een plek waar zowel inwoners als bezoekers zich lieten betoveren door de magie van film, theater en muziek. De

Bioscoop Tazacorte gevaar voor voetgangers Lees meer...

F*ck, I won’t do what they tell me

La Palma, een eiland van contrasten. Groen in het noorden, vulkanen in het zuiden, bewolkt in het oosten, zon in het westen. Zelfs aan de klank van de woorden kun je horen of iemand uit Santa Cruz, Los Llanos, El Paso of Tazacorte komt. Een wonderlijk eiland. Ook op culinair en cultureel gebied is La Palma een eiland vol tegenstellingen. Het leeft, bloeit en groeit. Wij hadden iets te vieren: 25 jaar getrouwd, waarvan 24 prachtige jaren op La Palma. We kozen ervoor om dit samen te vieren in restaurant Colonial 25R. Een statig, bijna deftig pand met een rijke

F*ck, I won’t do what they tell me Lees meer...

Een concertzaal voor Los Llanos

Het is lang geleden dat er in de kerk van Los Llanos op de Plaza de España geen zitplaats meer beschikbaar was. De bezoekers kwamen dit keer niet voor de mis maar voor een klassiek concert van het uit Londen overgekomen octet Academy of St. Martin in the Fields. Akoestiek De geïnspireerde musici speelden de noten vloeiend aan elkaar. Toch kon ik niet voorkomen dat mijn gedachten tussen de noten door afdwaalden. Nooit eerder was het me opgevallen dat de vloer van de Iglesia Los Remedios gemaakt is van het kernhout van de Canarische pijnboom. De stenen bogen die het

Een concertzaal voor Los Llanos Lees meer...

Scroll naar boven